Regelmatig zijn de beelden archetypen, vliegende fietser, lichtwezen, man met hoed enz. Twee ervaringen zal ik hieronder beschrijven met een illustratie die ik van het internet heb geplukt.
Meisje met teddybeer.
Een van de imaginaties gericht op mijn hart, begon al heel snel met het beeld van een klein blond meisje met paardestaarten dansend in een weiland met bloemen onder een blauwe lentehemel met ene teddy beer.
Het beeld was sterk en onverwacht snel aanwezig. De vraag hoe het met mijn hart ging was nog nauwelijks gesteld.
Na enige tijd tilde ze de Teddybeer in haar hand naar haar borst, waarbij de beer in haar hart verdween. Een beeld waarbij de beer als het ware naar binnen gezogen werd.
Vrijwel meteen verdween het meisje in mijn hart.
Het gevoel dat deze imaginatie achterliet was er een van grote vanzelfsprekendheid (zoals wel vaker) en geruststelling.
De imaginatie is er soms instantaan en de scene verloopt soms heel snel, ook in dit geval. Na dit beeld was er een grote rust die tot een heel diepe meditatieve toestand leidde die vervolgens uren heeft geduurd. Zelfs tijdens de gewone dagelijkse dingen die natuurlijk volgenden.Regelmatig verbaas ik me over de beelden en de soms simpel, bijna plat lijkende scenes. Het toelaten van de archetypen en accepteren dat ook dat goed is, blijft een uitdaging.
Het licht wezen.
Voor mij misschien wel een van de sterkste beelden is het lichtwezen. Al vroeg in de imaginaties kreeg ik het gevoel / het beeld van een lichtwezen.
Het wezen kan zwevend zijn een aantal kleuren hebben. Tegelijkertijd is ook duidelijk dat het een deel van mijzelf is.
De stralen rijken meestal heel ver en de energie kan ik tijdens de imaginatie voelen stromen.
Als ik het zo opschrijf bekruipt me de vraag of het opschrijven wel verstandig is, maar tegelijk is het zo bijzonder en heeft het mij zo geholpen dat ik het wil delen.
Misschien is er iemand die met imaginatie ook geholpen wordt zijn/haar eigen kwetsbaarheid te accepteren na een hartinfarct.
